ile wytrzymasz bez swojego telefonu

Weekend na cyfrowym detoksie, czyli sprawd藕, ile wytrzymasz bez swojego telefonu.

Mateusz Halawa, USWPS

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin

 

Nowe technologie u艂atwiaj膮 nam 偶ycie, ale coraz cz臋艣ciej chcieliby艣my od nich odpocz膮膰. I kiedy pr贸bujemy, okazuje si臋, 偶e nie tak 艂atwo od艂o偶y膰 telefon, przesta膰 sprawdza膰 Facebooka i wyj艣膰 do 艣wiata z 偶ycia online. Czy zatem cyfrowy detoks w dzisiejszych czasach mo偶e w og贸le si臋 uda膰? Ile wytrzymasz bez swojego telefonu? Czego obiecujemy sobie po cyfrowym detoksie 鈥 wyja艣nia Mateusz Halawa, Kierownik zespo艂u humanistyki i nauk spo艂ecznych School of Form, Uniwersytetu SWPS w Poznaniu.

W 1854 roku Henry David Thoreau opublikowa艂 鈥濿aldena鈥, d艂ug膮 medytacj臋 o prostym 偶yciu, w kt贸rym dojrza艂y cz艂owiek w samotno艣ci mo偶e odnale藕膰 spok贸j, oddzieli膰 to, co wa偶ne, od tego, co niewa偶ne, i sta膰 si臋 lepszy. Thoreau zdobywa艂 do艣wiadczenia mieszkaj膮c samotnie przez dwa lata w domu w lesie w Massachusetts. Od艂膮czy艂 si臋 od zgie艂ku 艣wiata, by poszukiwa膰 esencji swojego autentycznego 鈥瀓a鈥, aby wreszcie m贸c by膰 sob膮 i ze sob膮. Czytany dzisiaj 鈥濿alden鈥 zwraca uwag臋 niebywa艂膮 wprost aktualno艣ci膮. Podobnie dzi艣 czuje si臋 ka偶dy wycie艅czony i zestresowany pracownik, kt贸remu po kolejnym zwo艂anym przez Outlook bezsensownym spotkaniu, znad trzydziestu otwartych zak艂adek w Chrome, w艣r贸d wibruj膮cych iPhon贸w, wracaj膮c do domu, zdarzy艂o si臋 si臋 westchn膮膰, 偶e w艂a艣ciwie mo偶e to wszystko rzuci膰 i wyjecha膰 w Bieszczady?

Cyfrowe uzale偶nienie

Dziennikarz Wall Street Journal Michael Hsu, nawi膮za艂 do 鈥濿aldena鈥 w dziale 鈥濻prz臋t i gad偶ety鈥, nawo艂uj膮c do uproszczenia 偶ycia z technologi膮, kt贸ra staje si臋 dzi艣 symbolem opresji. Jak wskazuje Hsu w czasach rewolucji informacyjnej wydaje nam si臋, 偶e u偶ywamy Facebooka, a w rzeczywisto艣ci to Facebook u偶ywa nas, kolonizuj膮c umys艂 trywialnymi informacjami i czyni膮c nas zak艂adnikami powiadomie艅 i lajk贸w. Z raport贸w ZenithOptimedia wynika, 偶e w ci膮gu ostatnich pi臋ciu lat prawie podwoili艣my ilo艣膰 czasu sp臋dzanego online a korzystanie z sieci trwale przenosi si臋 do mobilnych urz膮dze艅, kt贸re mamy zawsze przy sobie.

W ostatnich latach umacnia si臋 kulturowy trend, kt贸ry mo偶na by nazwa膰 鈥瀠topiami od艂膮czenia鈥. S膮 to projekty czy praktyki nakierowane na wizj臋 lepszego 偶ycia, dzi臋ki od艂膮czeniu si臋 od technologii. Wsp贸艂czesne utopie od艂膮czenia maj膮 wiele nazw. 鈥濩yfrowy detoks鈥 sugeruje, 偶e media sta艂y si臋 czym艣 w rodzaju uzale偶nienia, nad kt贸rym nale偶y zapanowa膰. (W Korei Po艂udniowej nastolatk贸w z niepokoj膮cymi symptomami odstawienia komputera leczy si臋 na specjalnych obozach). Uczestnicy 鈥瀟ygodnia bez ekran贸w鈥, zach臋caj膮 innych by 鈥瀢y艂膮czyli monitory i w艂膮czyli 偶ycie鈥. Fizjolodzy snu ostrzegaj膮 przed niebezpiecze艅stwami wszechobecnych monitor贸w i niebieskiego 艣wiat艂a ekran贸w, a rodzice coraz cz臋艣ciej staraj膮 si臋 ogranicza膰 鈥瀋zas ekranowy鈥 swoich dzieci. Od艂膮czenie wymaga jednak prze艂amania FOMO (ang. fear of missing out), czyli strachu przed przegapieniem czego艣 wa偶nego w nieko艅cz膮cym si臋 strumieniu informacji.

Relacje rzeczywiste i wirtualne

W ksi膮偶ce 鈥濫-migranci鈥 r贸wnie偶 inspiruj膮ca si臋 鈥濿aldenem鈥 Susan Maushart opisuje do艣wiadczenie od艂膮czenia od technologii w swojej rodzinie. Przechodz膮c przez fazy irytacji, frustracji i nudy, stopniowo relacje rodzinne nabra艂y innego kszta艂tu: cz艂onkowie zbli偶yli si臋 do siebie a wsp贸lny czas by艂 inaczej zorganizowany.

Media formatuj膮 relacje mi臋dzy nami. Wy艂膮czy膰 je, to da膰 sobie zadanie u艂o偶enia tych relacji na nowo. Ostatecznie Maushart wraca do 艣wiata. Podobnie dziennikarz 鈥濼he Verge鈥, Paul Miller, kt贸ry nie korzysta艂 z sieci przez rok. Jego wniosek jest paradoksalny: chcia艂 by膰 w spo艂ecze艅stwie inaczej ni偶 poprzez sie膰, ale w艂a艣nie to alternatywne uspo艂ecznienie okaza艂o si臋 nieautentyczne. Prawdziwy Paul i prawdziwy 艣wiat okazali si臋 nierozerwalnie zwi膮zani z internetem.

Projektanci coraz cz臋艣ciej podejmuj膮 problematyk臋 technologicznego detoksu. Studio Kovert szuka pomys艂贸w na nowe rodzaje przedmiot贸w-medi贸w, kt贸re mo偶na mie膰 ze sob膮 bez poczucia napi臋cia nerwowego. Organizuj膮 wyjazdy, podczas kt贸rych obserwuj膮 uczestnik贸w i odnotowuj膮 zmiany ich zachowania po odstawieniu technologii. Zwr贸cili uwag臋 na to, 偶e bez medi贸w ludzie rozmawiaj膮 inaczej, cz臋艣ciej patrz膮 sobie w oczy i do艣wiadczaj膮 g艂臋bokiej wsp贸艂obecno艣ci z drug膮 osob膮. Co ciekawe, zmienia艂y si臋 ich cia艂a, nie pochylone ju偶 nad kurczowo trzymanymi ekranami, po kt贸rych przesuwaj膮 si臋 palce, lecz nagle wyprostowane, emanuj膮ce spokojem i otwarte na do艣wiadczenie.

Cielesne symptomy od艂膮czenia

Poprzedni akapit napisa艂em z pomoc膮 aplikacji Freedom, kt贸ra ma pomaga膰 w skupieniu, wy艂膮czaj膮c dost臋p do sieci, ale i tak co chwil臋 machinalnie pr贸buj臋 sprawdza膰 Facebooka. Firma Kleiner Perkins Caufield & Byers policzy艂a, 偶e u偶ytkownicy smartfon贸w 艣rednio odblokowuj膮 je nawet do 150 razy dziennie. Psycholodzy i neurolodzy obserwuj膮 od jakiego艣 czasu HPVS, syndrom fantomowych wibracji. U偶ytkownikom smartfon贸w wydaje si臋, 偶e ich urz膮dzenie wibruje, o偶ywione po艂膮czeniem przychodz膮cym, SMS-em lub powiadomieniem z jakiej艣 aplikacji. W istocie nic si臋 nie dzieje, oni jednak czuj膮 wibracje, podobnie jak osoby, kt贸re po amputacji ko艅czyny wci膮偶 odczuwaj膮 w niej b贸l. To pokazuje, jak mocno media nie tylko wplot艂y si臋 w 偶ycie codzienne, ale wr臋cz zros艂y z naszymi cia艂ami.

Socjolog Marek Krajewski uwa偶a, 偶e w czasach nowych medi贸w do艣wiadczamy inaczej swoich cia艂. 鈥濸od艂膮czone do sieci, zach臋caj膮ce do interakcji urz膮dzenia technologiczne wprawiaj膮 w艂a艣cicieli w stan czuwania鈥 鈥 pisa艂. 鈥濩ia艂o staje si臋 cz臋艣ci膮 technologicznych sieci, nie tylko reaguje na impulsy z nich nap艂ywaj膮ce, ale tak偶e samo je generuje. Jednostka istnieje i odczuwa tylko wtedy, gdy jej organizm (鈥) staje si臋 aktywnym routerem, odbieraj膮cym informacje i przesy艂aj膮cym je dalej, gdy jest zaanga偶owany w podtrzymywanie 偶ycia sieci, kt贸rej jest cz臋艣ci膮.鈥

Rozpoznanie, 偶e wyposa偶eni w elektroniczne gad偶ety i pod艂膮czeni do sieci jeste艣my dzi艣 routerami, jest jednocze艣nie ekscytuj膮ce i przera偶aj膮ce. Ekscytuj膮ce, bo przekroczenie ogranicze艅 艣miertelnego cia艂a, b艂yskawiczna komunikacja z innymi, nieograniczony dost臋p do informacji i rozszerzenie 艣wiadomo艣ci na sie膰 pozostaj膮 marzeniem obywateli nowoczesno艣ci. Przera偶aj膮ce, bo wydaje si臋, 偶e w pogoni za tym marzeniem, nie tyle wyposa偶yli艣my cz艂owieka w nowe narz臋dzia, co stworzyli艣my nowy rodzaj cz艂owieka: cyborga, cz艂owieka-maszyn臋, kt贸rego cia艂o pulsuje w rytmie i w interesie informacyjnych sieci.

Nomofobia – strach przed znalezieniem si臋 w sytuacji bez dost臋pu do telefonu

Pracuj膮c ze studentami School of Form (kierunek wzornictwo na Uniwersytecie SWPS), czasami proponuj臋 im i sobie eksperyment polegaj膮cy na sp臋dzeniu 24 godzin bez telefonu i medi贸w elektronicznych, bez telewizora czy muzyki. Robimy notatki. Spotykamy si臋 kilka dni p贸藕niej i zaj臋cia z regu艂y wygl膮daj膮 jak sesja terapii grupowej. Jedna ze studentek opowiada, 偶e przez ca艂y dzie艅 prze艣ladowa艂y j膮 my艣li o tym, 偶e jej bliscy zgin臋li, a ona jest tego nie艣wiadoma. Bez poczucia, 偶e jest potencjalnie dost臋pna, uchwytna, 偶e czuwa 鈥 czu艂a l臋k. Inni si臋 zgadzaj膮: nie chodzi o jakie艣 konkretne nieobejrzane zdj臋cia i nieprzeczytane newsy, czy to ze 艣wiata czy od znajomych. Na艂adowany smartfon pod艂膮czony do sieci traktujemy jak amulet, kt贸ry chroni nas od z艂ego. W opowie艣ciach od艂膮czonych wracaj膮 metafory amputacji (鈥瀓ak bez r臋ki鈥) i niedomagania (鈥瀟aka jestem upo艣ledzona, niepe艂na鈥).

Inni czuj膮 si臋 g艂upi bez podr臋cznego Google鈥檃: zdani na w艂asn膮 pami臋膰 i w艂asn膮 wiedz臋 popadaj膮 w bezradno艣膰. Regularne u偶ywanie wyszukiwarki sprawia, 偶e ludzie znacznie przeceniaj膮 swoj膮 faktyczn膮 inteligencj臋, udowodnili niedawno psycholodzy z Yale. Kto艣 wspomina o chodzeniu po nieznanym mie艣cie z Google Maps: 鈥濿tedy wiem, gdzie jestem, a teraz, bez iPhona, nie mog臋 na sobie polega膰鈥. Zwr贸膰my uwag臋 na to sformu艂owanie – cho膰 w istocie polegamy na iPhonie, prze偶ywamy to jako poleganie na sobie.

Badacze z Uniwersytetu Iowa stworzyli nawet kwestionariusz, w kt贸rym mo偶emy rozpozna膰 w艂asne problemy w stwierdzeniach takich jak 鈥瀊ez telefonu czu艂bym si臋 oderwany od swojej to偶samo艣ci online鈥 czy 鈥瀊ez telefonu czu艂bym si臋 dziwnie, bo nie wiedzia艂bym, czym si臋 zaj膮膰鈥. Nasze eksperymenty w School of Form ujawniaj膮 seri臋 paradoks贸w, kt贸re lepiej pozwol膮 nam zrozumie膰, dlaczego tak trudno si臋 od艂膮czy膰.

Po pierwsze, chcemy znale藕膰 spok贸j i prostot臋, bo nadmiar tre艣ci i szybko艣膰 transmisji nas przyt艂aczaj膮, ale okazuje si臋, 偶e od艂膮czeni czujemy niepok贸j. Okazuje si臋, 偶e to sie膰 jest naszym punktem zaczepienia w 艣wiecie i daje nam pewno艣膰 osadzenia w relacjach z innymi, kt贸r膮 socjolog Anthony Giddens nazywa 鈥瀊ezpiecze艅stwem ontologicznym鈥. W miar臋 jak spo艂ecze艅stwa staj膮 si臋 zbiorowo艣ciami jednostek dora藕nie 艂膮cz膮cych si臋 w zmieniaj膮ce si臋 sieci, a przestaj膮 by膰 uk艂adami trwa艂ych grup, pewno艣膰 p艂yn膮c膮 z przynale偶no艣ci znajdujemy coraz cz臋艣ciej w komunikacji zapo艣redniczonej przez media.

呕eby zrozumie膰 to zjawisko, socjolodzy Anthony Elliott i John Urry si臋gaj膮 wr臋cz po psychoanaliz臋 i twierdz膮, 偶e cyfrowe i mobilne media staj膮 si臋 dzi艣 maszynami do poskramiania egzystencjalnego l臋ku. To on le偶y u podstaw nomofobii. Gdy jeste艣my w zasi臋gu, a bateri臋 mamy na艂adowan膮, nie艣wiadomie roz艂adowujemy emocjonalne napi臋cia, bawi膮c si臋 smartfonem.

Projektanci i programi艣ci dobrze o tym wiedz膮, dlatego podkre艣laj膮 znaczenie dotyku i tworz膮 interfejsy, kt贸re daj膮 nam poczucie, 偶e gad偶et o偶ywa pod naszymi palcami, wydaje si臋 nas s艂ucha膰, zna nasze potrzeby, przechowuje nasze wspomnienia i przywo艂uje koj膮ce do艣wiadczenia. Ten kierunek rozwoju technologii znakomicie sportretowa艂 Spike Jonze, opowiadaj膮c w filmie 鈥濷na鈥 mi艂osn膮 histori臋 mi臋dzy m臋偶czyzn膮 a jego systemem operacyjnym, m贸wi膮cym zmys艂owym g艂osem Scarlett Johansson. Thoreau zach臋ca艂 do tego, by poby膰 samemu, ale z dost臋pem do sieci nie jest si臋 samemu nigdy, bo w dobie interaktywnych medi贸w, jak bohater 鈥濷nej鈥, 偶yjemy w emocjonalnych relacjach z przedmiotami-mediami, kt贸re wydaj膮 si臋 o偶ywia膰 w naszych r臋kach.

Po drugie, pod膮偶aj膮c za Thoreau, chcemy poczu膰 si臋 wolni i wyzwoli膰 od 艣wiata przepracowania i konsumpcji, ale okazuje si臋, 偶e od艂膮czeni tracimy sprawczo艣膰. Obecny etap 偶ycia z technologi膮 ma dosy膰 przebieg艂膮 cech臋: rozmy艂y si臋 w nim granice i zmieni艂 rodzaj w艂adzy, kt贸r膮 ma nad nami technologia. Robotnica w dziewi臋tnastowiecznej fabryce odchodzi艂a od maszyny do rzeczywisto艣ci zdecydowanie odmiennej. Wyra藕nie oddzielone w niej by艂y: czas pracy w fabryce, czas pracy w domu i czas wolny.


CZYTAJ TAK呕E:聽ZASYPIASZ I BUDZISZ SI臉 Z TELEFONEM? OTO 27 POWOD脫W, DLA KT脫RYCH POTRZEBNY CI CYFROWY DETOKS


Dzi艣 te podzia艂y upadaj膮, szczeg贸lnie u tych, kt贸rzy pracuj膮 w bran偶ach kreatywnych. Te same urz膮dzenia towarzysz膮 nam w mi艂o艣ci, przyja藕ni i wypoczynku, co w pracy i konsumpcji. Te wymiary nieustannie si臋 mieszaj膮, dlatego tak du偶o rozmawiamy dzi艣 o prokrastynacji, problemach ze skupieniem i spadku produktywno艣ci pracownik贸w zaj臋tych 艣ledzeniem tre艣ci na Facebooku z jednej strony oraz spadku atrakcyjno艣ci partner贸w zaabsorbowanych s艂u偶bow膮 korespondencj膮 po pracy z drugiej strony. Od艂膮czenie jest w tym przypadku tyle偶 atrakcyjne, co niemo偶liwe, bo ani partner, ani szef nie lubi zbyt d艂ugo czeka膰 na odpowied藕.

Zamiast mniej technologii wybieramy wi臋c wi臋cej technologii: kolejne aplikacje, kt贸re odfiltruj膮 po偶膮dane komunikaty od niepo偶膮danych; kolejne urz膮dzenia, kt贸re pozwol膮 nam na od艂o偶enie innych urz膮dze艅, jak iWatch, reklamowany鈥攝upe艂nie serio!鈥攐bietnic膮, 偶e dzi臋ki niemu nie b臋dziemy musieli tak cz臋sto patrze膰 w iPhone鈥檃. Wszystkie te dzia艂ania nakierowane s膮 na odzyskanie podmiotowo艣ci, poczucia sprawstwa i wolno艣ci, a pomagaj膮 nam w nich ju偶 nie dwudziestowieczne, nieludzkie i kanciaste maszyny, lecz przyja藕nie gaworz膮ce z nami i ws艂uchane w nas obiekty. Ich w艂adza nad nami polega na tym, 偶e s膮 do nas podobne i m贸wi膮 g艂osem Waldena: 鈥濸rostota, prostota i jeszcze raz prostota!鈥

Od czas贸w Thoreau zasz艂a znacz膮ca zmiana: ludzie chc膮cy od艂膮czy膰 si臋 od zgie艂ku 艣wiata i do艣wiadczy膰 swojego prawdziwego 鈥瀓a鈥 maj膮 dzi艣 do dyspozycji 艣wietnie zaprojektowane cyfrowe aplikacje do medytacji zen, tak jakby 艣wiat poza technologi膮 by艂 nie do pomy艣lenia. W ten spos贸b cyfrowe media obiecuj膮 rozwi膮za膰 problemy, kt贸re same wsp贸艂tworz膮.

Po co si臋 od艂膮cza膰?

Oczywi艣cie by pozna膰 siebie, odpowiadamy za 鈥濿aldenem鈥, by 偶y膰 艣wiadomie, by pod膮偶a膰 za swoim rozumem i emocjami. Utopie od艂膮czenia koncentruj膮 si臋 cz臋sto w艂a艣nie na tym zadaniu. Pobrzmiewa w nim charakterystyczne dla indywidualistycznej kultury nowo偶ytnego Zachodu przekonanie, 偶e istnieje jakie艣 integralne, mocne 鈥瀓a鈥, kt贸re mo偶na pozna膰, wyrazi膰 i ulepszy膰. Trzecia i bodaj najwa偶niejsza nauczka z pr贸b od艂膮czenia jest taka, 偶e podejmujemy je, bo chcemy dost臋pu do tej prawdziwej to偶samo艣ci, ale jak widzieli艣my okazuje si臋, 偶e od艂膮czenie ko艅czy si臋 raczej to偶samo艣ciowym kryzysem.

Nagle nie mo偶na na sobie polega膰, trudno ze sob膮 wytrzyma膰, nie ma si臋 komu zaprezentowa膰. Bez baz danych kontakt贸w i archiw贸w zdj臋膰; bez skalibrowanych do naszych gust贸w algorytm贸w PageRank (Google) i EdgeRank (Facebook), kt贸re filtruj膮 nam rzeczywisto艣膰; bez zak艂adek i folderu 鈥濵oje Dokumenty鈥; bez nieustannego potwierdzania w艂asnego istnienia przez reakcje innych i samodzielnie wykonywane selfie 鈥攑oczucie 鈥瀓a鈥 okazuje si臋 zaskakuj膮co s艂abe.

Cyfrowy detoks zamiast oczyszcza膰 prawdziwe 鈥瀓a鈥 z zak艂贸ce艅, ujawnia, 偶e bez sieci nasze 鈥瀓a鈥 jest niepe艂ne albo podatne na rozpad. Nowe media s膮 艣wiadomie projektowane i u偶ywane jako maszyny to偶samo艣ciowe, narz臋dzia dla usieciowionych indywidualist贸w. Russell Belk pisze, 偶e nale偶y w艂a艣ciwie my艣le膰 o 鈥瀝ozszerzonym ja鈥, w kt贸rym to, co o sobie wiemy, jest uwik艂ane w linki, tagi i profile. Innymi s艂owy, b臋d膮c online jestem w kontakcie nie tylko z innymi, ale przede wszystkim ze sob膮 samym w oczach innych. Sie膰 staje si臋 rodzajem lustra. Etnograficzne badania u偶ytkownik贸w nowych medi贸w pokazuj膮, 偶e by pozna膰 siebie i pracowa膰 nad sob膮, raczej intensyfikuj膮 oni korzystanie z technologii, ni偶 pr贸buj膮 si臋 od niej od艂膮cza膰.

Im wi臋ksz膮 rol臋 cyfrowe media odgrywaj膮 w naszej codzienno艣ci, tym mocniej powracaj膮 w kulturze utopie od艂膮czenia. Dzieje si臋 tak dlatego 偶e takie projekty s膮 rodzajem medytacji nad miejscem cz艂owieka w coraz bardziej stechnologizowanym 艣wiecie.

W Zachodniej Virginii istnieje miasto Green Bank, odci臋te od wszelkich bezprzewodowych sieci, by nie zak艂贸ca膰 dzia艂ania radioteleskopu. To 鈥瀖iasto bez zasi臋gu鈥 zyska艂o garstk臋 nowych mieszka艅c贸w, kt贸rzy twierdz膮, 偶e ich cia艂a s膮 szczeg贸lnie wra偶liwe na fale elektromagnetyczne. Przyci膮ga jednak uwag臋 o wiele wi臋kszej liczby os贸b na ca艂ym 艣wiecie, bo pokazuje, jak bardzo wsz臋dzie indziej nasz膮 przestrze艅 wype艂nia niewidzialny przep艂yw danych.

Badacz Adrian Mackenzie pisze, 偶e (w wi臋kszo艣ci miejsc poza Green Bank) do艣wiadczamy dzi艣 nieustannego pod艂膮czenia do przedmiot贸w infrastruktur; wi-fi sta艂o si臋 naszym powietrzem. Dlatego projektanci, programi艣ci i arty艣ci podejmuj膮 dzi艣 nowy problem: jak aktualizowa膰 wci膮偶 偶ywe marzenia 鈥濿aldena鈥 w na wskro艣 cyfrowej i sieciowej rzeczywisto艣ci, w kt贸rej inaczej ni偶 w czasach Thoreau nie ma ju偶 gdzie od technologii uciec.

O autorze:

Mateusz Halawa, Kierownik zespo艂u humanistyki i nauk spo艂ecznych School of Form, Uniwersytet SWPS w Poznaniu

殴r贸d艂o: USWPS, na podstawie eseju opublikowanego w magazynie o trendach rynku i kultury F5 Print Edition.

Zarejestruj si臋 aby otrzyma膰 newsletter

 

Na tej stronie wykorzystujemy cookies. Uzyskujemy do nich dost臋p w celach analitycznych oraz w celu zapewnienia prawid艂owego dzia艂ania strony. Je偶eli nie wyra偶asz na to zgody, mo偶esz zmieni膰 ustawienia w swojej przegl膮darce. Zobacz wi臋cej w Polityce Prywatno艣ci.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close