Wysokie C

Czy jeste┼Ťmy produktem systemu? Takie pytanie nasuwa si─Ö po obejrzeniu spektaklu „Wysokie CÔÇÖÔÇÖ

Monika Wi─Öch

Czas to element nap─Ödowy, tak jak boimy si─Ö ┼Ťmierci, tak te┼╝ boimy si─Ö nie nad─ů┼╝a─ç za ┼╝yciem, albo za kolejnymi jego etapami. Je┼Ťli nie realizujemy si─Ö w roli matki, ┼╝ony, pracownika roku to zaczynamy my┼Ťle─ç: co┼Ť ze mn─ů jest nie tak. Zaczynamy por├│wnywa─ç si─Ö, szuka─ç t┼éumacze┼ä czy cynicznie podchodzi─ç do rzeczywisto┼Ťci. W ten spos├│b brniemy w uk┼éadank─Ö wyrabiania si─Ö w og├│lnospo┼éecznie narzuconych rolach. A┼╝ do momentu, gdy budzimy si─Ö na szczycie i jeste┼Ťmy tam sami. Szczyt okazuje si─Ö by─ç pustym zbiorem powyklejanym spo┼éecznie uznanymi dobrami, z kt├│rych nie umiemy si─Ö cieszy─ç.

Czy jeste┼Ťmy tak zaprogramowani?

Na wi─Ökszo┼Ť─ç problem├│w psychicznych mo┼╝emy spojrze─ç z perspektywy ewolucyjnej, np. je┼╝eli mam l─Ök, to co w moim ┼╝yciu mog┼éo go wyzwoli─ç, jakie zdarzenia, do┼Ťwiadczenia? Albo obsesja, po co by┼éaby mi potrzebna obsesja – to jak kolejna p┼éetwa, kt├│ra wykszta┼éca si─Ö u ryby, ┼╝eby lepiej nawigowa─ç w g─Östwinie trudnych do┼Ťwiadcze┼ä oceanu.

Jeste┼Ťmy produktami naszych do┼Ťwiadcze┼ä, systemu, poddani ewolucji, kt├│ra zawsze szuka drogi na skr├│ty do osi─ůgni─Öcia celu.

Ka┼╝da prze┼╝ywana chwila jest statkiem przenosz─ůcym nas w czasie z kodem DNA cz─Ö┼Ťciowo zapisanej przysz┼éo┼Ťci. Celem mo┼╝e by─ç przygotowywanie nas na to, co zagra┼╝a i jest przera┼╝aj─ůce, wtedy b─Ödziemy odczuwa─ç l─Ök. Obsesja pojawi si─Ö np. po to, by osi─ůgn─ů─ç cel przy najoszcz─Ödniejszej drodze realizacji.

Ewolucja ma w sobie m─ůdro┼Ť─ç, kt├│r─ů czasem trudno zobaczy─ç go┼éym okiem.

Do┼Ťwiadczanie naszego problemu i zaburzenia wydaj─ů si─Ö nielogiczne, bywaj─ů dla nas nawet okrutne. W├│wczas pozostaje nam wiara, ┼╝e praca u terapeuty przyniesie rozwi─ůzanie, ┼╝e np m├│j symptom chorobowy jest spowodowany sprzecznym systemem warto┼Ťci, gdzie k┼é├│c─ů si─Ö moje pomys┼éy na rado┼Ť─ç i moje marzenia z tym co nauczy┼éa nas rodzina, kt├│ra te┼╝ osadzona jest w normach jakiego┼Ť kulturowo-spo┼éecznego teraz.

Id─ůc tym tropem mo┼╝na by powiedzie─ç, ┼╝e cz─Ö┼Ťciowo ewolucyjnie zaprogramowani jeste┼Ťmy by odczuwa─ç nieszcz─Ö┼Ťcie.

Najpierw idziemy ┼Ťcie┼╝k─ů szerok─ů, tak jak wszyscy z wszystkimi, w efekcie by poczu─ç si─Ö przera┼║liwie samotnie. A z tej samotno┼Ťci odnale┼║─ç drog─Ö do siebie, tej siebie bez kompromis├│w.  Ta droga zaprzeczenia ┼Ťwiatu, jest nam potrzebna, aby nazwa─ç zobaczy─ç kim naprawde jestem. Udowodni─ç sobie nie jestem tylko echem, efektem , produktem ubocznym ┼Ťwiata, wychowania itd.  jestem kim┼Ť niezale┼╝nym.

Poczucie, ┼╝e dopiero teraz si─Ö zacz─Ö┼éo ┼╝y─ç, cz─Östo pojawia si─Ö po odreagowaniu traumy, zintegrowaniu trudnego do┼Ťwiadczenia po tym, gdy zawalczymy o siebie nawet wbrew ca┼éemu ┼Ťwiatu. Wymaga to niezwyk┼éej odwagi. Po tym heroicznym sprzeciwieniu si─Ö ┼Ťwiatu, odkrywamy, ┼╝e zaprzeczyli┼Ťmy sobie, ┼╝e nosili┼Ťmy w sobie lustrzane odbicie naszych krzywd, zranienia, odrzucenia i widzieli┼Ťmy innych, kt├│rzy nas rani─ů, krzywdz─ů, odrzucaj─ů. Wtedy paradoksalnie zdajemy sobie spraw─Ö, ┼╝e moja niezale┼╝no┼Ť─ç cz─Östo nie by┼éaby taka niezale┼╝na gdyby nie przesz┼éa tej ca┼éej trudnej drogi zale┼╝no┼Ťci.

Sztuka pokazuje r├│┼╝ne drogi poszukiwania siebie, korzystaj─ůc z technik, metod wsp├│┼écze┼Ťnie dost─Öpnych, kt├│re staj─ů si─Ö drzwiami do znalezienia tego b┼éysku w oczach dziecka. Dziecka kt├│re ┼Ťpiewa, na przek├│r ca┼éemu ┼Ťwiatu i tym co m├│wi─ů, ┼╝e ┼Ťpiew jest nikomu niepotrzebny.

Szcz─Ö┼Ťcie i rado┼Ť─ç jest jednym z ludzkich kierunkowskaz├│w, to naturalny narkotyk popychaj─ůcy do ┼╝ycia. Natomiast bez nieszcz─Ö┼Ťcia nie znaliby┼Ťmy warto┼Ťci szcz─Ö┼Ťcia. Oczywi┼Ťcie szcz─Ö┼Ťcie i nieszcz─Ö┼Ťcie te wymiary indywidualnego do┼Ťwiadczenia, s─ů po┼é─ůczone w z┼éo┼╝ony i intymny spos├│b.  To indywidualny splot obu b─Ödzie mierzy┼é i nadawa┼é warto┼Ť─ç do┼Ťwiadczeniu.

Mierzenie sukcesu tylko poprzez do┼Ťwiadczenie samego sukcesu, komfortu czy te┼╝ szcz─Ö┼Ťcia, zawsze przyniesie rozterk─Ö, brak zadowolenia i pe┼éni.

P├│┼║niej ten komfort fizyczny zaczyna by─ç poszukiwany w innych naszych strefach np.  w komforcie psychicznym – rodzaju spe┼énienia. Id─ůc dalej b─Ödziemy mie─ç kolejn─ů drog─Ö poszukiwania, co dalej jest za moim szcz─Ö┼Ťciem… B─Ödziemy wielokrotnie przedefiniowywa─ç nasze rozumienie szcz─Ö┼Ťcia. ┼╗ycie poprowadzi nas znowu po omacku, a z drugiej strony jak┼╝e doskona┼éymi drogami do kolejnego odnalezienia siebie.

***

Nagranie z premiery ze spektaklu „Wysokie C” mo┼╝esz obejrze─ç tutaj: https://youtu.be/8rwMDd3lbdw

***

Autork─ů tekstu jest Monika Wi─Öch – psychoterapeuta procesowy, trener regresingu. Pracuj─ůc ┼é─ůczy metody psychologii klasycznej pracy z pod┼Ťwiadomo┼Ťci─ů z technikami oddechowymi , bioenergetyki, NLP, arteterapii. Wsp├│┼éautorka ksi─ů┼╝ki „Uzdrawiaj─ůce regresje”- (1997). Realizatorka projektu – wsparcie dla os├│b na emigracji  ÔÇťJasny i ciemny sen emigracjiÔÇŁ. Autorka nagrania po┼Ťwi─Öconego pracy z pod┼Ťwiadomo┼Ťci─ů „Uwalnianie od l─Ök├│wÔÇŁ.Cz┼éonek Polskiego Towarzystwa Psychologii Zorientowanej na Proces. Magister zarz─ůdzania zasobami ludzkimi i marketingu. Od 20 lat zajmuje si─Ö tematyk─ů  sn├│w, stosuj─ůc techniki jogi ┼Ťnienia, szamanizmu, pracy z procesem. Wi─Öcej na: monikawiech.be

Monika Wi─Öch
Monika Wi─Öch

 

Na tej stronie wykorzystujemy cookies. Uzyskujemy do nich dost─Öp w celach analitycznych oraz w celu zapewnienia prawid┼éowego dzia┼éania strony. Je┼╝eli nie wyra┼╝asz na to zgody, mo┼╝esz zmieni─ç ustawienia w swojej przegl─ůdarce. Zobacz wi─Öcej w Polityce Prywatno┼Ťci.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close