Zr贸b sobie nieprzyjemno艣膰

Dagny Kurdwanowska

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin

Teraz si臋 za siebie wezm臋 鈥 obiecujemy sobie z okazji nadej艣cia wiosny. Co zrobi膰, 偶eby si臋 uda艂o i dlaczego nie ma drogi na skr贸ty t艂umaczy dr Ewa Jarczewska-Gerc.

Mam dla Pa艅stwa dobr膮 i z艂膮 wiadomo艣膰. Zaczn臋 od z艂ej 鈥 w realizowaniu postanowie艅 i plan贸w nie ma drogi na skr贸ty. Bez wysi艂ku i determinacji niewiele osi膮gniemy. Ale jest te偶 dobra wiadomo艣膰 鈥 si艂臋 woli mo偶na trenowa膰, a im wi臋cej trenujemy, tym wi臋cej si艂y woli zyskujemy. O tym, co zrobi膰, 偶eby wreszcie wsta膰 z kanapy i wprawi膰 zmiany w ruch, dlaczego tak trudno co艣 zmieni膰, kiedy jeste艣my zadowoleni, a przede wszystkim jak wytrwa膰 w dzia艂aniu i nie da膰 si臋 pokona膰 pora偶kom Dagny Kurdwanowska rozmawia z dr Ew膮 Jarczewsk膮-Gerc, psychologiem badaj膮cym motywacj臋, efektywno艣膰 i wytrwa艂o艣膰 w dzia艂aniu.

Wiosna to dla wielu z nas moment magiczny, podobnie jak Nowy Rok i kilka innych okazji, kiedy siadamy i m贸wimy sobie 鈥 No, teraz to ja si臋 za siebie wezm臋. Czy te magiczne momenty faktycznie nas w tym wspieraj膮 czy to po prostu nasze my艣lenie 偶yczeniowe?

Absolutnie jest to my艣lenie 偶yczeniowe, bo idealny moment jest tu i teraz. S膮 oczywi艣cie sytuacje 偶yciowe, kiedy jeste艣my bardzo obci膮偶eni w pracy, w 偶yciu osobistym i si艂y woli mo偶e nam nie starczy膰, 偶eby wdro偶y膰 swoje postanowienie. Ale we wszystkich innych przypadkach ka偶da chwila jest tak samo dobra. My艣limy sobie, 偶e je艣li to b臋dzie Nowy Rok, wiosna, urodziny to ten moment pomo偶e nam co艣 zmieni膰 i co艣 si臋 zrobi samo. Mamy tak膮 natur臋, 偶e skupiamy si臋 na wynikach i na osi膮gni臋ciach, ale nie za bardzo lubimy do nich d膮偶y膰. Wolimy, 偶eby si臋 same 鈥瀢yd膮偶y艂y鈥 i same 鈥瀞i臋 osi膮gn臋艂y鈥. A nie ma drogi na skr贸ty i trzeba w艂o偶y膰 wysi艂ek w to, 偶eby co艣 osi膮gn膮膰. Dlatego nie ma lepszego momentu, 偶eby wsta膰, za艂o偶y膰 dres i i艣膰 pobiega膰 ni偶 ten w艂a艣nie, kt贸ry trwa. Nie jutro, nie za tydzie艅, nie w przysz艂ym miesi膮cu i w przysz艂ym 偶yciu, bo nie ma przysz艂ego 偶ycia. 呕ycie jest tu i teraz.

Wypowiadamy zakl臋cie 鈥瀘d jutra鈥 i czujemy si臋 bezpiecznie, bo wci膮偶 wierzymy, 偶e co艣 mo偶emy zmieni膰, ale dajemy sobie przyzwolenie, 偶eby nie zaczyna膰 od razu.

Z jednej strony to jest filozofia 鈥濶ot Yet鈥 – jeszcze nie teraz. Ona ma swoje plusy, poniewa偶 zawsze daje szans臋 na doskonalenie si臋. I 艣wietnie, gdyby ludzie tak to postrzegali 鈥 jeszcze poczekam, bo wci膮偶 doskonal臋 swoje umiej臋tno艣ci. Z drugiej jednak strony, je艣li zaczynamy nadu偶ywa膰 tej filozofii, nigdy nie 偶yjemy tu i teraz. Dobrym przyk艂adem s膮 dzieci w szkole, kt贸re siadaj膮c do sprawdzianu ju偶 pytaj膮, kiedy jest poprawa. W takich sytuacjach dajemy sobie zbyt wiele przyzwolenia na to, 偶eby odpu艣ci膰, skupiaj膮c si臋 na przyjemno艣ci, a nie na wysi艂ku, bez kt贸rego nie spos贸b osi膮gn膮膰 celu.

Z jednej strony powtarzamy sobie, 偶e bez pracy nie ma ko艂aczy, a z drugiej deprecjonujemy wysi艂ek. Traktujemy go jak dopust bo偶y. M贸wimy – musisz podj膮膰 ten wysi艂ek, jakby to by艂 najgorszy ci臋偶ar.

Powiedzia艂abym, 偶e dzi艣 jeste艣my przede wszystkim uczeni tego, 偶e wysi艂ku w og贸le nie trzeba podejmowa膰. Uczy si臋 nas, 偶e wszystko powinno spada膰 z nieba. Narracja spo艂eczna idzie w takim kierunku, by wyobra偶a膰, 偶e ju偶 schud艂y艣my, ju偶 rzuci艂y艣my palenie. Ten przekaz oznacza, 偶e je艣li b臋dziesz bardzo, bardzo czego艣 chcia艂a, to na pewno uda ci si臋 to osi膮gn膮膰. To jak ze szcz臋艣ciem 鈥 czekamy a偶 ono na nas sp艂ynie.

I wygramy w Lotto.

Na przyk艂ad. To prawda, 偶e wysi艂ek traktujemy jako co艣 negatywnego. W ko艅cu jest czym艣, co powoduje, 偶e zaczniemy go postrzega膰 jako konieczny element procesu, kt贸ry prowadzi nas do celu i osi膮gania pozytywnych rezultat贸w, to stajemy si臋 bardziej skuteczni. Trzeba pami臋ta膰, 偶e w procesie zarz膮dzania sob膮 zachodz膮 dwa procesy 鈥 samoregulacji i samokontroli.

Czym si臋 od siebie r贸偶ni膮?

Samoregulacja jest charakterystyczna dla demokratycznego sposobu zarz膮dzania sob膮. Polega na tym, 偶e skupiamy si臋 g艂贸wnie na polepszaniu sobie humoru i relaksowaniu si臋. Wyobra藕my sobie, 偶e postanawiamy biega膰 codziennie po pracy. Pierwszego dnia jeszcze jako艣 idzie, ale potem pojawiaj膮 si臋 przeszkody 鈥 a to buty s膮 niewygodne, a to pada, a to nie wiem, gdzie schowa艂am dres. I zaczynamy ze sob膮 negocjowa膰, prowadz膮c wewn臋trzny dialog – A czy mi si臋 w艂a艣ciwie chce dzi艣 biega膰? A czy ja tego w艂a艣ciwie potrzebuj臋? I odpowied藕 jest prosta, bo ja tak naprawd臋 potrzebuj臋 po艂o偶y膰 si臋 na sofie, obje艣膰 czekolad膮 i pole偶e膰 pod kocem. K艂adziemy si臋 na tej sofie, jemy czekolad臋 i faktycznie pocz膮tkowo nastr贸j nam si臋 poprawia. Ale ju偶 po p贸艂 godzinie tego le偶enia pojawiaj膮 si臋 w膮tpliwo艣ci, bo dali艣my cia艂a i nie zrealizowali艣my planu. Ro艣nie nam wi臋c napi臋cie, jeste艣my zdenerwowani, dobry nastr贸j si臋 ulatnia. Pojawia si臋 my艣l, 偶e nie jeste艣my skuteczni. Jeste艣my zniech臋ceni, bo ju偶 le偶ymy i ci臋偶ko si臋 zmobilizowa膰, 偶eby jednak wsta膰. Po jakim艣 czasie okazuje si臋, 偶e nie tylko nastr贸j nam spad艂, ale i samoocena. Nie osi膮gn臋li艣my rezultatu.

Odpowiedzi膮 jest samokontrola?

Dok艂adnie. Je艣li postanowili艣my biega膰, to wracaj膮c do domu nie pytajmy siebie, czy nam si臋 chce, Nie zastanawiajmy si臋 jaka jest pogoda, tylko za艂贸偶my dres, adidasy i id藕my biega膰. Czy nam si臋 chce, czy nie. Tak w艂膮czamy mechanizm samokontroli. W tym trybie cel staje si臋 nadrz臋dny nad nasz膮 chwilow膮 ch臋ci膮 poprawienia sobie humoru. W pierwszym momencie mo偶emy by膰 na siebie nawet troch臋 wkurzeni, bo zmusili艣my si臋, by wyj艣膰, a tu zimno i pada, ale ju偶 po chwili biegu to si臋 zmieni 鈥 rozgrzewamy si臋, wydzielaj膮 si臋 endorfiny, spada napi臋cie, ro艣nie poziom energii, a przy okazji poprawia si臋 nastr贸j. Ro艣nie nam poczucie w艂asnej skuteczno艣ci i samoocena. Pokonali艣my swoj膮 s艂abo艣膰.

Skuteczno艣膰 i samoocena s膮 ze sob膮 powi膮zane?

S膮 dwa wymiary samooceny 鈥 wysoko艣膰 i stabilno艣膰. Wysoko艣膰 budujemy na bazie pochwa艂, tego, co nam m贸wiono w domu. Drugi wymiar to stabilno艣膰 tej samooceny, kt贸ra polega na tym, 偶e drobne potkni臋cia, pora偶ki nie s膮 w stanie wytr膮ci膰 nas z poczucia, 偶e jeste艣my dobrymi, fajnymi, utalentowanymi osobami. I t臋 stabilno艣膰 budujemy w艂a艣nie na bazie osi膮gania cel贸w i swojej skuteczno艣ci. Bardzo pochwalam rodzic贸w, kt贸rzy dziecku powtarzaj膮, 偶e jest wspania艂e, utalentowane, ale trzeba pami臋ta膰, 偶e to jest pierwszy krok. Dziecko trzeba stymulowa膰 do tego, 偶eby stawia艂o sobie cele, ale tak偶e do tego, 偶eby potrafi艂o je realizowa膰, walcz膮c ze swoimi s艂abo艣ciami, 偶eby w tej trudno艣ci potrafi艂o znale藕膰 szcz臋艣cie i zadowolenie. Kiedy m贸wimy o wysi艂ku, pojawia mi si臋 przed oczami obraz biegaczek narciarskich. Kiedy biegn膮 pod g贸r臋, co wida膰 na ich twarzach?

Grymas b贸lu.

Dok艂adnie. Bieg na nartach pod g贸r臋 to jest potworny b贸l. Ka偶da kom贸rka cia艂a krzyczy 鈥 przesta艅! Nie r贸b tego! Po艂贸偶 si臋! Ale one nie przestaj膮, biegn膮 dalej, bo one w tym nieludzkim wysi艂ku widz膮 sens. Wiedz膮 po co to robi膮.

Przyjemno艣膰 utrudnia bycie skutecznym?

Powiem wi臋cej 鈥 przyjemno艣膰 jest przereklamowana. M贸zg wcale nie potrzebuje tyle przyjemno艣ci, ile nam si臋 wydaje. M贸zg potrzebuje wysi艂ku, bo kiedy pracuje, to si臋 rozwija.

Prof. 艁ukaszewski m贸wi, 偶e nic nas tak nie zabija jak bezczynno艣膰 i 艣wi臋ty spok贸j.

Zgadzam si臋 z nim. Je艣li nie podejmujemy 偶adnych wyzwa艅, to m贸zg b臋dzie jak ten nieu偶ywany i nie膰wiczony mi臋sie艅 鈥 sflaczeje nam. Wa偶ne jest samo podejmowanie wysi艂ku. Niekt贸rzy m贸wi膮, 偶e uczenie si臋 wierszy na pami臋膰 jest bez sensu. Nieprawda! Nawet, je艣li go nikomu nie opowiesz, to sam proces uczenia si臋 jest zdrowy dla m贸zgu. Dzi臋ki temu mo偶emy si臋 rozwija膰.

Jak to si臋 dzieje, 偶e dwie osoby siedz膮 na kanapie, obie narzekaj膮, 偶e s膮 za grube, a ich 偶ycie jest do kitu i jedna z tej kanapy wstanie i podejmie wysi艂ek, a druga na kanapie zostanie i dalej b臋dzie marudzi膰? Co o tym decyduje?

Od wielu lat si臋 nad tym zastanawiam, prowadz臋 badania i odpowied藕 nie jest prosta. Czasem zale偶y to od przypadku. Czasem od tego, 偶e kto艣 z zewn膮trz nas zmotywuje. Pami臋tam przypadek pewnej Brytyjki, kt贸ra w wieku dwudziestu kilku lat urodzi艂a dziecko, by艂a bardzo oty艂a, wa偶y艂a ponad 100 kg. Wie pani, co j膮 zmotywowa艂o, 偶eby schudn膮膰? Pewnego razu w autobusie podszed艂 do niej m臋偶czyzna i powiedzia艂, 偶e chcia艂by usi膮艣膰 obok, ale nie mo偶e, bo ona jest tak gruba, 偶e zajmuje dwa miejsca. I na jej miejscu, on by wysiad艂 z tego autobusu i codziennie maszerowa艂 do pracy, 偶eby co艣 zrobi膰 ze swoim 偶yciem.

Brutalne.

Nie pochwalam absolutnie takiej formy motywowanie, bo to by艂o okropne, niegrzeczne i okrutne. Nie mamy prawa, 偶eby w ten spos贸b wkracza膰 w cudz膮 sfer臋 prywatn膮. Ten przyk艂ad pokazuje jednak jak r贸偶ne mog膮 by膰 藕r贸d艂a motywacji, bo ta kobieta faktycznie wysiad艂a z tego autobusu i postanowi艂a schudn膮膰. Zrobi艂a to skutecznie. Ciekawe by艂o te偶 to, co opowiada艂a 鈥 My艣la艂am, 偶e mo偶e jestem troch臋 gruba, ale wszyscy wok贸艂 powtarzali, 偶e nie jest tak 藕le, 偶e nie mam si臋 przejmowa膰. M贸j p膮czuszku, my艣l pozytywnie – m贸wili. Prosz臋 zobaczy膰, jak cz臋sto my trzymamy naszych bliskich w iluzji. W jej przypadku motywacja pojawi艂a si臋 nie z pozytywnego my艣lenia, ale z doznanej przykro艣ci.

Zosta艂a wyrzucona poza stref臋 komfortu?

Zgadza si臋. Swoim studentom cz臋sto zadaje pytanie 鈥 co nas bardziej rozwija: sukces czy pora偶ka? Trudne pytanie i nie znam jednoznacznej odpowiedzi.

S膮 sukcesy, kt贸re rozwijaj膮 i pora偶ki, kt贸re rozwijaj膮.

Tak, ale to zale偶y od tego, jak radzimy sobie z pora偶kami i co uznajemy za pora偶k臋. Wiele lat temu zrezygnowa艂am z pracy na dwa miesi膮ce. Mia艂am do napisania kilka artyku艂贸w naukowych i chcia艂am si臋 na tym skupi膰. Kole偶anka z pracy zapyta艂a wtedy 鈥 Jak ty sobie z t膮 pora偶k膮 poradzisz? Co艣, co ja postrzega艂am jako mo偶liwo艣膰 w 偶yciu zawodowym, ona widzia艂a jako pora偶k臋. To pi臋knie oddaje spos贸b w jaki postrzegamy kryzysy i pora偶ki 鈥 jako rodzaj ujmy na honorze i co艣, co nas zwija, a nie rozwija. A czasem pora偶ka lub kryzys powoduj膮 tzw. dezintegracj臋 pozytywn膮, czyli rozbicie pewnej struktury, kt贸ra funkcjonowa艂a, w kt贸rej by艂o nam bezpiecznie, wi臋c bali艣my si臋 j膮 zmienia膰. Cz臋sto lepiej radzimy sobie z b贸lem ni偶 z l臋kiem. Strach przed b贸lem, jego antycypacja jest gorsza ni偶 sam b贸l. I dlatego nie wychodzimy ze strefy komfortu. Tak jak w przypadku tej Brytyjki 鈥 ba艂a si臋 wyj艣膰 poza stref臋 komfortu, ba艂a si臋 b贸lu zwi膮zanego z odchudzaniem i zmian膮, ale w ko艅cu kto艣 zepsu艂 jej nastr贸j i to by艂o pocz膮tkiem zmiany. Kiedy kto艣 mnie pyta 鈥 jak ja mam wsta膰 z tej kanapy, to m贸wi臋 mu po prostu 鈥 Musisz zepsu膰 sobie humor. Zr贸b sobie nieprzyjemno艣膰, skonfrontuj si臋 z jakim艣 trupem w szafie. Kiedy jeste艣my w dobrym nastroju niczego nie zmienimy. A wie pani dlaczego? Bo nie chcemy utraty dobrego samopoczucia. Od nastroju negatywnego chcemy uciec, a do pozytywnego chcemy si臋 przyklei膰.

A co z wizj膮 sukcesu? Ona nas nie zmotywuje do dzia艂ania?

Nic z tego. Akurat ona nas demotywuje. Kiedy wyobra偶amy sobie sukces i czujemy, 偶e jest ju偶 na wyci膮gni臋cie r臋ki, to tracimy ca艂膮 determinacj臋. Wyobra偶enie sukcesu wprawia nas w doskona艂y nastr贸j i jeste艣my ju偶 tak szcz臋艣liwi, rzucaj膮c na przyk艂ad palenie, 偶e chwil臋 potem zapalamy papierosa, 偶eby si臋 wynagrodzi膰 za t臋 wspania艂膮 decyzj臋. Nie my艣lcie o sukcesie. Nie my艣lcie o wyniku. Skupcie si臋 na procesie. Je艣li kto艣 siedzi na kanapie i my艣li o tym, 偶e chcia艂by dobrze wygl膮da膰 latem w bikini, to pewnie nie wstanie z kanapy. Ale je艣li siedzi i my艣li, co mo偶e zrobi膰, 偶eby by膰 zdrowsz膮, 偶eby si臋 lepiej czu膰, to skuteczno艣膰 wzrasta.

To znaczy, 偶e mylimy cele z wynikami?

Tak i z ca艂ym procesem d膮偶enia do cel贸w. Przecie偶 to trwa w czasie. W czwartek na konferencji TEDx Warszawa dok艂adnie o tym m贸wi艂am 鈥 偶e gdy skupiamy si臋 na samym wyniku jest mniejsza szansa, 偶e go osi膮gniemy. M贸wcy motywacyjni m贸wi膮, 偶e je艣li bardzo czego艣 chcesz, to musisz sobie wyobra偶a膰, 偶e to osi膮gn臋艂a艣. A z moich bada艅 i obserwacji psycholog贸w wynika, 偶e jest dok艂adnie odwrotnie.

Bo wyka艅cza nas wtedy pierwsza trudno艣膰? Chc臋 przebiec maraton, wychodz臋 pobiega膰, puchn臋 po 10 minutach i my艣l臋 sobie 鈥 dobra, i tak si臋 nie uda.

Cel 鈥瀙rzebiegn臋 maraton鈥 mo偶na sobie postawi膰 po p贸艂 roku konsekwentnych trening贸w, a nie na pocz膮tku przygody z bieganiem. Pierwszy cel powinien by膰 taki, 偶eby艣my sobie pobiegali. Najpierw 1 kilometr, potem 2, za jaki艣 czas 10, a dopiero potem 42 kilometry. Skupmy si臋 na procesie, bo wtedy sami zobaczymy, 偶e osi膮ganie celu musi trwa膰 i by膰 roz艂o偶one w czasie. Skupiaj膮c si臋 na wyniku otwieramy szampana zanim w og贸le za艂o偶ymy dres i buty. Je艣li siedzisz na kanapie i nie wiesz, jak z niej wsta膰, nie my艣l o bikini. Pomy艣l o tym, 偶e jesz niezdrowo, 偶e masz niezdrowe nawyki, 偶e warto je zmieni膰, 偶eby by膰 zdrowym. A szczup艂a sylwetka b臋dzie produktem ubocznym tego procesu dzia艂ania. Adam Ma艂ysz, kiedy osi膮ga艂 najwi臋ksze sukcesy nie m贸wi艂 o tym, 偶e jego celem jest mistrzostwo 艣wiata. Jego celem by艂o oddanie dw贸ch najlepszych mo偶liwych skok贸w. Jego trening mentalny polega艂 na tym, 偶e wyobra偶a艂 sobie proces 鈥 to jak wybija si臋 z progu i leci.

To trudne, bo nawet m膮dro艣膰 ludowa podpowiada, 偶e chcie膰 to m贸c, a najtrudniejszy pierwszy krok. Ale co z krokiem dziesi膮tym albo dwudziestym?

Kiedy pytam ludzi, czym ich zdaniem jest motywacja, odpowiadaj膮 najcz臋艣ciej, 偶e to moment, kiedy chc膮 co艣 zrobi膰 A chcenie jest tylko jednym z element贸w motywacji i wcale niekoniecznym. Znam ludzi, kt贸rzy nie przepadaj膮 za swoj膮 prac膮, nie chc膮 do niej chodzi膰, a jednak osi膮gaj膮 艣wietne wyniki i s膮 najlepsi w tym, co robi膮. Proces motywacji sk艂ada si臋 z czterech element贸w 鈥 uruchomienia, ukierunkowania, podtrzymania i zako艅czenia dzia艂ania. Wi臋kszo艣膰 ludzi wyk艂ada si臋 na podtrzymaniu.

Czyli na tym, co sprawdza nasz膮 si艂臋 woli i determinacj臋?

Zgadza si臋. W procesie dzia艂ania mamy dwa obszary 鈥 motywacyjny i wolicjonalny. Motywacyjny to ten, kiedy stawiam sobie cel 鈥 chc臋 by膰 dobr膮 matk膮, dobrym uczniem, chc臋 schudn膮膰. To jest to nasze chcenie. Drugi obszar, wolicjonalny, odnosi si臋 do tego, czy mam si艂臋 woli i narz臋dzia, 偶eby to zrobi膰. Pojawia si臋 przeszkoda 鈥 co robi臋? Czy poddam si臋 i powiem sobie 鈥 jestem beznadziejna? Czy podnios臋 si臋, wyli偶臋 rany i p贸jd臋 dalej? Od艂o偶臋 buty do biegania na p贸艂k臋, czy za艂o偶臋 je i pobiegn臋 po raz kolejny? P贸jd臋 z kole偶ank膮 do cukierni i zam贸wi臋 ciastko, czy b臋d臋 w stanie pohamowa膰 impuls i sobie odm贸wi膰? Zar贸wno za umiej臋tno艣膰 inicjowania, jak i hamowania impulsu odpowiedzialna jest si艂a woli. Je艣li nie zmuszamy si臋 tego, 偶eby j膮 膰wiczy膰, pokonywa膰 przeszkody, je艣li ci膮gle sobie odpuszczamy, to mamy tej si艂y woli coraz mniej. Na szcz臋艣cie si艂a woli jest odnawialna i da si臋 j膮 wytrenowa膰. Mo偶na o ni膮 tak偶e zadba膰.

W jaki spos贸b?

Mo偶emy zadba膰 o nasz m贸zg i o to, jak funkcjonuje odpowiedni膮 diet膮, w kt贸rej s膮 t艂uszcze z ryb, kwasy Omega, witamina D3, poprzez aktywno艣膰 fizyczn膮, kt贸ra dotlenia m贸zg, poprzez sen i odpowiedni膮 jego d艂ugo艣膰, bo to pozwala si臋 regenerowa膰 oraz poprzez higien臋 psychiczn膮, kt贸ra polega na tym, 偶e potrafimy m贸wi膰 o emocjach i pozwalamy sobie je prze偶ywa膰.

K贸艂ko si臋 zamyka, bo to te偶 wymaga si艂y woli, zmiany nawyk贸w i wzi臋cia odpowiedzialno艣ci za siebie.

A my boimy si臋 odpowiedzialno艣ci. Bior膮c odpowiedzialno艣膰 za co艣, musimy liczy膰 si臋 z tym, 偶e przyjdzie nam stawi膰 czo艂a pora偶ce. I pi臋knie! Od tego, co my z tym zrobimy wiele zale偶y. Je艣li pora偶ka stanie si臋 dowodem na to, 偶e ju偶 nic w 偶yciu nie da si臋 zmieni膰, to pora偶ka nas pokona艂a. Ale je艣li zastanowimy si臋, co z tej pora偶ki wynika, czego mog臋 si臋 z niej nauczy膰, to mamy szans臋 na rozw贸j. Umiej臋tno艣膰 nadawania wydarzeniom znaczenia to co艣, co wzmacnia nasz uk艂ad odporno艣ciowy i powoduje, 偶e jeste艣my szcz臋艣liwsi. Znalezienie w pora偶ce sensu i wiedzy dla siebie jest niezwykle cenne. Ludzie nie zdaj膮 sobie cz臋sto sprawy z tego, 偶e chc膮c co艣 osi膮gn膮膰 nie zmagaj膮 si臋 z celem, ale zmagaj膮 si臋 z samym sob膮. Kiedy pojawiaj膮 si臋 trudno艣ci, pomy艣l, 偶e za ka偶dym razem, kiedy wychodzisz poza stref臋 swojego komfortu, pokonujesz siebie i swoje s艂abo艣ci. A to buduje si艂臋. Na ko艅cu tej drogi i tego procesu okazuje si臋, 偶e jeste艣my zadowoleni, bardziej usatysfakcjonowani, bo osi膮gn臋li艣my cel, a przede wszystkim dlatego, 偶e wytrwali艣my.

Dr Ewa Jarczewska-Gerc, Doktor nauk humanistycznych, psycholog, adiunkt w SWPS w Warszawie. Posiada 11 lat do艣wiadczenia zawodowego jako wyk艂adowca, trener i badacz. Od 2004 roku prowadzi warsztaty, szkolenia, wyk艂ady oraz indywidualne konsultacje psychologiczne. Specjalizuje si臋 w psychologii motywacji: efektywnym i wytrwa艂ym realizowaniu cel贸w, zarz膮dzaniu stresem i czasem oraz treningiem mentalnym.

Wi臋cej na www.gercconsulting.pl

Zarejestruj si臋 aby otrzyma膰 newsletter

 

Na tej stronie wykorzystujemy cookies. Uzyskujemy do nich dost臋p w celach analitycznych oraz w celu zapewnienia prawid艂owego dzia艂ania strony. Je偶eli nie wyra偶asz na to zgody, mo偶esz zmieni膰 ustawienia w swojej przegl膮darce. Zobacz wi臋cej w Polityce Prywatno艣ci.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close