jak dogada膰 si臋 z w艂asn膮 matk膮

Co m贸wi膰 c贸rce, by wierzy艂a w siebie?

Dagny Kurdwanowska

S膮 matki i c贸rki, kt贸re s膮 najlepszymi przyjaci贸艂kami i rozmawiaj膮 ze sob膮 o wszystkim. S膮 matki i c贸rki, kt贸re wiecznie ze sob膮 walcz膮 i s膮 w konflikcie. S膮 wreszcie i takie, kt贸re rozmawiaj膮 ze sob膮 raz w miesi膮cu. S膮 matki nadopieku艅cze i buntownicze c贸rki.聽Wiele, cho膰 si臋 kochaj膮, nie potrafi znale藕膰 wsp贸lnego j臋zyka. Kiedy pr贸buj膮 rozmawia膰, ko艅czy si臋 k艂贸tni膮 i 艂zami. Dlaczego ta jedna z najwa偶niejszych relacji w naszym 偶yciu bywa tak skomplikowana? I co zrobi膰, 偶eby matka z c贸rk膮 mog艂a wreszcie znale藕膰 spos贸b na porozumienie? Zapyta艂am o to pedagoga i terapeutk臋, Ann臋 M. Piaseczn膮.
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin
Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Share on linkedin

Dagny Kurdwanowska: Relacja matki i c贸rki to jedna z najwa偶niejszych w naszym 偶yciu. Co sprawia, 偶e jest tak istotna?

Anna Magdalena Piaseczna: Ta wi臋藕 powstaje od pierwszej chwili pocz臋cia. To od matki zale偶y 偶ycie dziecka. Na t臋 wi臋藕 wp艂ywa wiele rzeczy, na przyk艂ad to, jak matka dba o siebie w ci膮偶y, to, czy prowadzi spokojny tryb 偶ycia, w jaki spos贸b nawi膮zuje kontakt z dzieckiem w okresie prenatalnym. Po porodzie zaczyna si臋 z kolei okres fizycznego kontaktu – karmienie piersi膮, k膮piel, przytulanie, zmienianie pieluch 鈥 to wszystko tak偶e zbli偶a i wp艂ywa na budowanie tej wi臋zi.

A w jaki spos贸b wi臋藕 z nasz膮 mam膮 wp艂ywa na to kim jeste艣my, co o sobie my艣limy, jakie przekonania mamy na sw贸j temat?

Matka przekazuje c贸rce warto艣ci, jakie powinna posiada膰 kobieta. Uczy j膮, jak radzi膰 sobie w trudnych sytuacjach i przygotowuje do roli matki. Matki cz臋sto idealizuj膮 swoje c贸rki i chc膮, aby by艂y doskonalsz膮 wersj膮 niej samej. A gdy ju偶 tak si臋 stanie, to jest to pow贸d do chwalenia si臋 przed innymi.

Zobaczcie, jak膮 mam udan膮 c贸rk臋.

Na przyk艂ad. S膮 te偶 takie matki, kt贸re pragn膮 wychowa膰 samodzieln膮, znaj膮c膮 swoj膮 warto艣膰 kobiet臋 i w贸wczas wspieraj膮 c贸rk臋 podczas podejmowania decyzji, nie oceniaj膮, ufaj膮 jej i daj膮 wolny wyb贸r.

Jakie zachowania i s艂owa wypowiadane przez matki niszcz膮 nasze poczucie warto艣ci i sprawiaj膮, 偶e mamy negatywne przekonania na sw贸j temat?

Pierwsze co mi przychodzi na my艣l to: 鈥濪ziewczynce tak nie wypada!鈥. Tak? Czyli jak? Co nie wypada dziewczynie, a wypada ch艂opcu? Niszcz膮ce mo偶e by膰 r贸wnie偶 stereotypowe podej艣cie do obowi膮zk贸w domowych i uczenie dziewczynek, 偶e kobiety s膮 do sprz膮tania i gotowania. Je艣li mama lubi porz膮dek, to 偶ycz臋 jej mi艂ego sprz膮tania. Cz臋sto jest jednak tak, 偶e od dziewczynek wymaga si臋 posprz膮tania na si艂臋 – 鈥濶ie wyjdziesz p贸ki nie posprz膮tasz鈥. A kiedy ju偶 posprz膮taj膮, to okazuje si臋, 偶e nie do艣膰 dobrze, nie do艣膰 dok艂adnie i perfekcyjnie.

Syndrom z艂ej macochy i Kopciuszka.

Nie tylko sprz膮tanie i podej艣cie do obowi膮zk贸w jest problemem. Ogromne znaczenie ma akceptacja wygl膮du c贸rek. Jej brak, ci膮g艂e wytykanie z艂ego wygl膮du, nie takiej figury, ci膮g艂a ocena powoduj膮, 偶e dziewczynki rosn膮 w przekonaniu, 偶e s膮 brzydkie, za grube, za chude, nie do艣膰 艂adne. Takie negatywne przekonania na sw贸j temat b臋d膮 si臋 za nimi ci膮gn臋艂y przez lata.

Co w takim razie warto powtarza膰 swoim c贸rkom, 偶eby je wzmacnia膰 i wspiera膰? Jakie s艂owa sprawiaj膮, 偶e b臋d膮 ros艂y na pewne siebie i odwa偶ne kobiety?

Warto m贸wi膰 鈥濳ocham Ci臋鈥, 鈥濧kceptuj臋 Ci臋 tak膮, jak膮 jeste艣鈥, 鈥濲este艣 warto艣ciow膮 osob膮, wierz臋, 偶e potrafisz to zrobi膰鈥. S艂owa maj膮 wyj膮tkow膮 moc. Komunikacja i przekazywanie wzorc贸w w relacji matka-c贸rka jest nies艂ychanie wa偶ne.

Dla c贸rek matki s膮 wzorem i na艣laduj膮 ich zachowania?

Tak. Je艣li mama jest pewna siebie i uwa偶a si臋 za warto艣ciow膮 kobiet膮, s膮 wi臋ksze szanse, 偶e na tak膮 warto艣ciow膮 kobiet臋 wychowa tak偶e swoj膮 c贸rk臋. Je艣li ma poczucie, 偶e jej 偶ycie to pasmo pora偶ek, 偶e z niczym sobie nie radzi i do wyzwa艅 podchodzi z l臋kiem, trudno jej b臋dzie przekaza膰 c贸rce, 偶e warto by膰 ciekaw膮 艣wiata i odwa偶n膮.

Relacja matka-c贸rka to wi臋藕 dwustronna. Co w takim razie zaniedbuj膮 c贸rki? Czy s膮 takie rzeczy, kt贸re powinny m贸wi膰 swoim mamom cz臋艣ciej? Wiele zastanawia si臋 – jak dogada膰 si臋 z w艂asna matk膮?

Wydaje mi si臋, 偶e nie tylko o s艂owa tutaj chodzi, ale i o samo sp臋dzanie czasu. Zdarza si臋, 偶e po艣wi臋camy go naszym mamom zbyt ma艂o. Wpadamy na chwil臋, rozmawiamy w po艣piechu i biegniemy gdzie艣 dalej.
Wierzymy, 偶e nasze mamy s膮 wieczne i kiedy艣 zd膮偶ymy wszystko nadrobi膰.
My艣l臋, 偶e zbyt rzadko okazujemy im te偶 wdzi臋czno艣膰. Za to, co robi膮, za to, 偶e s膮. Przecie偶, gdyby nie one, nas by nie by艂o. Nie 艣mia艂yby艣my si臋, nie z艂o艣ci艂yby艣my si臋, nie do艣wiadcza艂y 偶ycia. 鈥濪zi臋kuj臋鈥 naszym mamom warto powtarza膰 nie tylko z okazji Dnia Matki.

Przeczytaj tak偶e: Jak budowa膰 poczucie w艂asnej warto艣ci u dziecka?

S膮 te偶 c贸rki, kt贸re powtarzaj膮 鈥濶ie chc臋 by膰 jak moja matka鈥. Co sprawia, 偶e te relacje cz臋sto s膮 tak trudne i skomplikowane?

Powodem s膮 przede wszystkim wyimaginowane oczekiwania matki i c贸rki. Ka偶da z nas pochodzi z innej rodziny, ma inn膮 przesz艂o艣膰 i d膮偶y do czego艣 innego. 艁膮czy nas jedno 鈥 jeste艣my kobietami. Jedna z nas odda si臋 rodzinie, druga edukacji, a trzecia b臋dzie chcia艂a spe艂nia膰 si臋 zawodowo. Ka偶da matka chce jak najlepiej dla swojego dziecka, jednak cz臋sto jest tak, 偶e nie jest to najwa偶niejsze dla dziecka. Matka chce, 偶eby c贸rka nosi艂a pi臋kne sukienki, a c贸rka 艣wietnie czuje si臋 w trampkach i dresach. Ten brak akceptacji dla indywidualno艣ci dziecka ma swoje konsekwencje, bo kiedy艣 ta ma艂a dziewczynka doro艣nie, sama zostanie matk膮 i na swoj膮 c贸rk臋 spojrzy przez pryzmat swoich do艣wiadcze艅. B臋dzie chcia艂a by膰 antywzorcem swojej mamy, wi臋c b臋dzie ubiera膰 dziecko po swojemu. Nie zwracaj膮c uwagi na to, 偶e mo偶e jej c贸reczka uwielbia sukienki w kwiaty i chce by膰 ksi臋偶niczk膮.

Matki chc膮 mie膰 idealne c贸rki, a c贸rki idealne matki 鈥 pi臋kny wst臋p do konfliktu.

Tak, cz臋sto si臋 tak zdarza. Zauwa偶alne jest to, gdy ukochana c贸rka zak艂ada swoj膮 rodzin臋. Wtedy mama wie najlepiej, co powinno by膰 na obiad, 偶e musi by膰 zawsze porz膮dek i jak ten porz膮dek ma wygl膮da膰, jak trzeba wychowywa膰 dzieci. To nierealistyczne, 偶eby oczekiwa膰 od c贸rki, 偶e teraz powinna by膰 lepsz膮 wersj膮 nas samych i uwa偶a膰, 偶e wtr膮canie si臋 we wszystko i forsowanie swoich do艣wiadcze艅, czy rozwi膮za艅 jej w tym jako艣 pomo偶e. Dzia艂a to r贸wnie偶 w drug膮 stron臋. C贸rki wyobra偶aj膮 sobie, 偶e skoro zosta艂y mamami, to teraz ich mamy b臋d膮 je wspiera艂y i wejd膮 w rol臋 idealnej babci. Ale dzi艣 czasy si臋 zmieni艂y i wiele bab膰 nie ma ochoty nia艅czy膰 wnuk贸w, bo na emeryturze chce si臋 dalej rozwija膰, uczy膰, realizowa膰 w艂asne plany.

Czy to, co zosta艂o zaniedbane w przesz艂o艣ci 鈥 ten brak porozumienia, akceptacji – da si臋 jeszcze nadrobi膰 i zacz膮膰 ju偶 w doros艂ym 偶yciu na nowo rozmawia膰 z mam膮 lub doros艂膮 ju偶 c贸rk膮?

Tak, ale tylko wtedy, gdy dwie strony tego chc膮. W zale偶no艣ci od tego, co spowodowa艂o to zaniedbanie: kontroluj膮ca matka czy c贸rka, kt贸ra jest podatna na manipulacj臋 innych os贸b, na przyk艂ad. W swojej pracy zawodowej codziennie spotykam si臋 z matkami i c贸rkami pomi臋dzy 8 a 60 rokiem 偶ycia. Wiek nie ma znaczenia w naprawianiu relacji. Istotne jest zrozumienie i wybaczenie.

Czy da si臋 to zrobi膰 bez poruszenia tego, co przez wiele lat by艂o przemilczane, a co z czasem mog艂o si臋 zmieni膰 w poczucie krzywdy, winy, gniew, pretensj臋? Czy szczero艣膰 i wyrzucenie z siebie wszystkiego zawsze jest potrzebne?

Wbrew pozorom nie zawsze to pomaga w budowaniu relacji. Podam ci przyk艂ad mamy, lat 50 i c贸rki, lat 25. Wiemy, 偶e obecnie rozw贸j osobisty jest bardzo powszechny i idzie ku lepszemu. Zak艂adaj膮c, 偶e 25-letnia c贸rka rozpocz臋艂a swoj膮 drog臋 rozwoju osobistego, czyta ksi膮偶ki, ucz臋szcza na kursy i szkolenia, otacza si臋 lud藕mi o podobnych warto艣ciach, jest asertywna, ma wysok膮 samoocen臋, buduje pewno艣膰 siebie, to czy znaj膮c swoje warto艣ci, p贸jdzie do mamy i zacznie wyrzuca膰 jej krzywdy z przesz艂o艣ci? I czy to w og贸le w czym艣 pomo偶e? Nie s膮dzie. Dlaczego? Bo mama si臋 nic nie zmieni艂a. Na etapie rozwoju cz臋sto spotykamy si臋 z uzdrawianiem relacji z rodzicami. Gdy co艣 zostanie 鈥瀠leczone鈥 w nas, ze spokojem i rozwag膮 zaczynamy podchodzi膰 do takiej sytuacji. Je艣li jednak czujesz, 偶e chcesz powiedzie膰 mamie o krzywdach, kt贸re ci wyrz膮dzi艂a w dzieci艅stwie, nie musi to by膰 przemoc fizyczna, porzucenie, wsp贸lne mieszkanie z ojcem alkoholikiem, ale na przyk艂ad brak czasu i wsp贸lnej zabawy, to odwo艂uj si臋 do swoich uczu膰. Staraj si臋 m贸wi膰, co w zwi膮zku z tym czujesz.

M贸wi艂a艣 o tym, 偶eby cz臋艣ciej m贸wi膰 dzi臋kuj臋, kocham ci臋, t臋skni臋 za tob膮. Dlaczego w艂a艣ciwie mamy z tym taki problem i nie m贸wimy sobie tego cz臋艣ciej?

Bo nie jeste艣my nauczeni lub brakuje nam czasu i zapominamy, 偶e takie magiczne s艂owa istniej膮. Nie musz臋 szuka膰 daleko, bo sama jestem osob膮, kt贸ra zapomina艂a o tym, 偶e si臋 t臋skni. Jednak lata pracy nad sob膮 umo偶liwi艂y mi lepsze poznanie siebie, moich wewn臋trznych warto艣ci i wdzi臋czno艣ci wobec ludzi, kt贸rzy mnie otaczaj膮. Tych dobrych s艂贸w ucz膮 nas te偶 dzieci. W 8-letniej drodze mojej pracy z dzie膰mi milion razy us艂ysza艂am 鈥濳ocham Ci臋鈥, 鈥濪zi臋kuj臋鈥. Mog艂am to zbagatelizowa膰, a przecie偶 to takie wa偶ne docenia膰 uczucia innych, przede wszystkich dzieci.

Jak mo偶na zacz膮膰 prze艂amywa膰 ten brak rozmowy? Co mo偶e by膰 pierwszym krokiem?

Poczucie, 偶e tego si臋 chce, a nie przymus, 偶e tak wypada. W dzisiejszych czasach, dzi臋ki technologii mo偶e to by膰 sms, wys艂anie zdj臋cia ze szczerym u艣miechem. Wystarczy zadzwoni膰 lub podczas spotkania zapyta膰 – 鈥濩o fajnego u Ciebie s艂ycha膰?鈥 Dlaczego u偶y艂am s艂owa 鈥瀎ajnego鈥? Po to aby podczas rozmowy nie skupia膰 si臋 na negatywach.

Jak zachowa膰 r贸wnowag臋 w tej relacji mi臋dzy byciem blisko a byciem dwiema indywidualno艣ciami? Jak na ni膮 pracowa膰?

Nie ma na to z艂otej rady. Ile matek i c贸rek, tyle charakter贸w, osobowo艣ci i prze偶y膰 w przysz艂o艣ci. Ka偶d膮 relacj臋 buduje si臋 od fundament贸w. A tym fundamentem jest zaufanie, zrozumienia, dawanie prawa innym do bycia sob膮, asertywno艣膰, poczucie w艂asnej warto艣ci. Nie bez przyczyny jest powiedzenie: 鈥濲aka matka, taka c贸rka鈥, skoro dwie jednostki wzrastaj膮 na tym samym fundamencie. Jak pracowa膰鈥 (艣miech) Zanim zdecydujesz si臋 mie膰 dziecko zadbaj o w艂asny fundament :). A tak bardziej na powa偶nie wa偶na jest rozmowa, nie ukrywanie problem贸w rodziny i dawanie sobie nawzajem wsparcia.

***

Anna Magdalena Piaseczna 鈥 pedagog, terapeuta, trener uwa偶no艣ci dla dzieci, edukator. Wpiera rozw贸j intelektualny i spo艂eczny dzieci i m艂odzie偶y w Europie. Na co dzie艅 pracuje z dzie膰mi dwuj臋zycznymi i wielokulturowymi skupiaj膮c si臋 na rozwoju emocjonalnym. W Free Mind of Child prowadzi zaj臋cia wpieraj膮ce rozw贸j intelektualny r贸wnie偶 u dzieci z Autyzmem, Zespo艂em Aspergera czy Mutyzmem Wybi贸rczym. Jako edukator przekazuje wiedz臋 rodzicom, nauczycielom i trenerom w ca艂ej Europie o rozwoju osobistym i dzieci i m艂odzie偶y, rozwoju intelektualnym, motywacji. Wsp贸艂pracuje ze Szko艂ami Polonijnymi w Wielkiej Brytanii. Prowadzi trening uwa偶no艣ci w Polskich przedszkolach i klubokawiarniach. Wsp贸艂autorka gry rozwijaj膮c zmys艂y u dzieci oraz autorka materia艂贸w rozwoju osobistego dla mam. WI臉CEJ NA: https://www.facebook.com/FreeMindofChild/

Zarejestruj si臋 aby otrzyma膰 newsletter

Na tej stronie wykorzystujemy cookies. Uzyskujemy do nich dost臋p w celach analitycznych oraz w celu zapewnienia prawid艂owego dzia艂ania strony. Je偶eli nie wyra偶asz na to zgody, mo偶esz zmieni膰 ustawienia w swojej przegl膮darce. Zobacz wi臋cej w Polityce Prywatno艣ci.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close